De woestijn zal bloeien als een roos

Wees Sterk en Moedig

 

 

 Wees sterk en moedig! Jozua 1:1-9

Je hoort niet in de woestijn!!

Het volk Israël bevindt zich in de woestijn en krijgt de opdracht het Beloofde Land binnen te trekken.
De eerste generatie die met Mozes uit Egypte waren getrokken zijn allemaal gestorven op Jozua en Kaleb na en zijn “goed genoeg” om het Beloofde Land binnen te trekken. Toch moeten zij duidelijk de opdracht krijgen om uit de woestijn te gaan en op te trekken naar een immens groot en gevaarlijk avontuur. 
Je zou eigenlijk kunnen zeggen dat de woestijn een overgangsperiode is, waarin je eigenlijk niet wilt blijven zitten, maar toch ook weer wel. Waar staat de woestijn voor?
-         De woestijn staat voor redding uit Egypte
-         De woestijn staat voor een herinnering aan Egypte (zowel positief als negatief)
-         De woestijn staat voor het gevaar om weer terug te willen naar Egypte
-         De woestijn staat voor een overgangsfase van slavernij naar uitbundig en gezegend leven
-         De woestijn staat voor een “comfort- zone” van Gods voorzienigheid (manna, Gods aanwezigheid als vuur in de nacht en een wolk overdag, de tent der samenkomst waar God in neerdaalde)

We zien dus dat de woestijn, als je er aan gewend was, best veilig was voor het volk Israël, maar er zaten gevaren aan dat het volk terugwilde naar Egypte en de slavernij. In 1 Korintiërs 10 verteld Paulus de gemeente in Korinthe dat de periode van het volk Israël in de woestijn een voorbeeld is voor hen van hoe het niet moet. “Broeders en zusters, ik wil graag dat u weet dat onze voorouders allemaal door de wolk werden beschermd en allemaal door de zee trokken, dat ze zich allemaal in de naam van Mozes lieten dopen in de wolk en de zee. En ze aten allemaal hetzelfde geestelijke voedsel en dronken allemaal dezelfde geestelijke drank. Ze dronken uit de geestelijke rots die hen volgde- en die rots was Christus. Toch wees God de meeste van hen af, want hij liet hen bezwijken in de woestijn.” Ondanks Gods zorg in die tijd, kwam het volk in opstand, dienden ze afgoden, ze pleegden ontucht waardoor 24.000 mensen stierven (!!). De doop en onze bekering zijn niet het laatste woord. Dan begint het pas, dan pas mogen wij het Beloofde land in bezit nemen en leven als kinderen van God die Hem ook waardig zijn. Juist de woestijn is een plek waar het volk uit moest, maar wat fungeerde als filter om een heilige natie te vormen.

Laten wij eens kijken om ons heen. Van de week stond in verschillende kranten dat kerken meer en meer leeg zullen lopen. Heeft u dat gelezen? Hoe komt dat? Hoe komt het dat binnen de PKN kerken zo´n leegloop plaats zal gaan vinden volgens de cijfers van het CBS? Kan het er mee te maken hebben dat ze genoegen hebben genomen met de woestijn en daardoor zich niet bezig houden met waar het werkelijk omgaat? Geldt dat ook voor ons? Vrijdag las ik het volgende:

Steeds meer gereformeerde jongeren worden moslim. Het gaat om een tiental jongeren per jaar…”

Hoe kan dit? Kan het zijn dat men genoegen neemt met de woestijn, zonder het beloofde land in te trekken? Moet onze blik niet veranderen? Er zijn zorgwekkende cijfers over de groei van het christendom in Europa. In Azië en Afrika groeien de kerken verschrikkelijk hard, hier raken meer en meer kerken leeg. Ik geloof dat dit ligt aan het feit dat wij denken er al te zijn. Onze kerken zijn op orde, goed gestructureerd, onze belijdenis ligt sinds Calvijn al vast, we steggelen wat over kinderdoop en volwassendoop, maar op het moment dat wij een van tweeën hebben ondergaan zijn we binnen, terwijl de bijbel leert dat het dan pas gaat beginnen. Israël was bevrijdt van Egypte, de slavernij, maar was er nog lang niet. Gods plan was om de woestijn door te trekken en het beloofde land in bezit te nemen, maar dat duurde 40 jaar. Het grote gevaar werd werkelijkheid dat het volk in de woestijn bleef en klaagde dat het in Egypte beter was en niet de motivatie en toewijding had om achter de Heer aan, het beloofde land in bezit te nemen. Mag ik een directe vraag aan u stellen? Waar zit u? Bent u bezig het beloofde land in bezit te nemen, of bent u tevreden over uw geestelijk leven op dit moment? Zijn wij als gemeente in de woestijn of bezig het land in bezit te nemen? Zijn wij te bang voor de reuzen en grote ommuurde steden? Is de woestijn van ons geestelijk leven een “comfortzone” geworden? Dan is mijn boodschap voor u, voor mij, voor ons vanmorgen: Jezus roept ons uit die comfort- zone met de opdracht het land in bezit te nemen die ons toebehoort. Oja? Ja, kijk maar wat Jezus ons in de bijbel opdraagt in Matteüs 28 “…Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot Mijn discipelen door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.” Als we geen gehoor geven aan deze opdracht, maar ons wel hebben bekeerd en misschien zelfs zijn gedoopt of belijdenis hebben gedaan met heel ons hart, maar geen gehoor geven aan de opdracht van Jezus, dan leven wij in de woestijn. Dan zijn we bevrijdt van de slavernij, maar niet in staat, of nog teveel op onszelf gericht om het Land (de grote opdracht) in bezit te nemen. Dan is het mis in je geestelijk leven, dan is het mis in je toewijding als discipel van Jezus Christus, sterker nog: dan ben je geen discipel van Jezus Christus. Jezus roept ons uit de woestijn waar bevrijding is, waar zorg is en waar zelfs de aanwezigheid van de Heer is, om Hem te volgen het Beloofde Land in.

Betreed het land!

Betreed het land, ga! Volg de roepstem van Jezus die je oproept te gaan, Hem te volgen. Het eerste wat de Heer doet in het boek Jozua is de draad oppakken waar Hij bij Mozes was gebleven. Jozua ontving zijn roeping, kreeg het gezag toegewezen door Mozes in Deutronomium 31 en wordt opnieuw geroepen in vers 2 van Jozua 1. Jozua krijgt de belofte dat elke stap die hij zal zetten in het land, een claim is op dat land. Vers 3: “Elk stuk grond dat jullie zullen betreden geef Ik jullie, zoals Ik Mozes heb beloofd.”  Mooi, denkt Jozua, dan kan ik de grenzen bepalen! Nee, in vers 4 bakent de Heer de grenzen van het land af, waarbinnen Jozua en het volk gaan mogen. Dat stuk behoort hen toe, niet meer, maar zeker ook niet minder. Op het plaatje staat waar de grenzen liggen. Een enorm groot land, groter dan wat het huidige Israël vandaag de dag is. Maar te groot eigenlijk voor het volk op dat moment, maar met de potentie om voldoende land in bezit te nemen, waardoor het volk kon groeien. Iedere stad konden ze overnemen, ze konden gaan eten van de opbrengsten van het land, ze konden gaan wonen in de huizen van de bevolking die ze uit moesten roeien. Een gespreid bedje zou je kunnen zeggen, maar ze moesten er wel voor werken, voor strijden!

Ga het land binnen, klinkt er tegen Jozua, Ik zal voor je zorgen, zegt de Heer. “Zolang je leeft zal niemand tegen je kunnen standhouden. Zoals Ik Mozes heb bijgestaan, zo zal Ik ook jou bijstaan. Ik zal niet van je zijde wijken en je niet verlaten.” Geweldige beloftes voor Jozua, als duw in de rug om met moed en kracht het land in bezit te gaan nemen, want hij zal het nodig hebben ook!  Reuzen wonen in het land, de zogenaamde Enakieten, die door Kaleb verslagen zullen gaan worden een paar hoofdstukken verder. Geweldig grote ommuurde steden staan hen in de weg, zij nomaden, veelal voetvolk moeten steden gaan veroveren, maar de Heer zal niet van de zijde wijken van Jozua. Meerdere koningen gaan samenspannen om het volk te verslaan, een grote overmacht tegenover het volk Israël. Listen worden gebruikt om maar niet uitgeroeid te worden. Jozua had inzicht en wijsheid nodig om de juiste beslissingen te nemen. Daarnaast had het volk de taak, de opdracht om een heilige natie te blijven. Dat gold net zo goed voor Jozua. De Heer geeft hem dan ook de opdracht om de wet op de letter na te volgen en niet af te wijken van de geboden van de Heer. Ze hadden wel gemerkt in de woestijn wat voor gevolgen dat kon hebben.

Maar toch, de bemoediging van de Heer, Ik zal aan je zijde staan, Ik ben erbij, Ik sta je bij en zal je helpen.

Heeft Jezus dat ook niet gezegd tegen zijn discipelen in Matteüs 28. “Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde…Ik ben met jullie alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld.” En in Handelingen 1:8 belooft Jezus de Heilige Geest aan zijn volgelingen die uitgezonden willen worden. De kracht van de Heilige Geest die ons nooit zal verlaten wanneer we in het voetspoor van Jezus gaan wandelen. Ook voor ons geweldige beloftes: zomaar eentje citeren: “Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij Hem die ons heeft liefgehad. Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die Hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.” (Rom. 8:37-40)

Opnieuw wil ik ons, mij, u de vragen stellen: waar staan we? In de woestijn, aan het beginpunt, of op het punt te voldoen aan de grote opdracht van de Here Jezus? Mag ik u een andere vraag stellen: waar wilt u heen? Blijven in de woestijn? Terug naar Egypte? Of gaat u mee, Jezus achterna het beloofde land binnen?

Jezus achterna het beloofde land binnen? Ja, de Heer gaat voor ons uit. Even een woordspelletje. De hebreeuwse naam van Jezus is Jozua en betekent: “Verlosser”. Zo is het waargebeurde verhaal van het boek Jozua een les en voorafspiegeling van Jezus die ons voor wil gaan het Koninkrijk van God te bouwen. In een van de commentaren las ik dat het boek Jozua eigenlijk de Efezebrief van het Oude Testament is. Alle rijkdommen die het volk te wachten staat worden genoemd. Het volk krijgt een speciale positie toegewezen onder de volken, zoals dat ook in de Efezebrief gebeurt in de Hemelsegewesten. Het volk wordt klaargemaakt voor de strijd, zoals ook Paulus zijn brief beëindigt met de wapenrusting. De immens grote opdracht die Jezus geeft aan zijn discipelen en die ik wil vertalen aan ons hier in Boskoop is de volgende: “Ga dan heen, maak iedereen in Boskoop mijn discipel, door hen te dopen, enz…”  Net zoals Jezus de discipelen bijstond in die opdracht beginnend in Jeruzalem, zo wil Hij ons ook bijstaan in het bouwen van Gods Koninkrijk vanuit onze gemeente.

Wees dus sterk en moedig!  

Wat zou u tegen Jozua zeggen? Jozua, wees sterk en moedig, volg gevechtstechnieken bij de militaire academie, ga zelf in de leer bij een samurai om het zwaardvechten te leren, vraag aan Aldert hoe je het beste kunt leidinggeven en regel een goede arbeidsongeschiktheidsverzekering, want in jouw werk zijn de risico’s op lichamelijk letsel heel groot. Oja, Jozua, hoe zit het met je pensioen? Heb je een gat?

Nee, de Heer geeft Jozua tot 3 maal toe de opdracht sterk en moedig te zijn. Op basis van welke kwaliteiten? Jozua had gevechtservaring, was al veel jaren een leider en de wet van God voorzag al in de zorg van ouderen. Jozua werd opgeroepen om sterk en moedig te zijn vanuit zijn relatie met de Heer. In vers 6 tot en met 8 wordt hem verteld waar hij die kracht en moed vandaan kan halen: vanuit het houden van de wet en het mediteren op de wet. In de dagen van Jozua waren er alleen de 5 boeken van Mozes, te weten: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Verder was er niks aan Godgeopenbaarde Woord. Maar het was voor Jozua de volle kennis van God, van zijn karakter en genoeg om zijn leven mee bezig te zijn in zijn persoonlijk geestelijk leven, maar ook in de praktijk in de keuzes die hij maakte.

  1. Houd de wet: doe datgene wat God in zijn woord heeft geopenbaard. Neem zijn hele woord als waarheid voor je leven en handel daar ook uit. De enige objectieve manier om God te leren kennen is (geïnspireerd door zijn Geest) door de bijbel te lezen en te begrijpen wie God is. Hoe Hij handelt in tijd en ruimte. Geloven in Gods woord en er ook naar handelen zijn twee verschillende dingen, maar allebei noodzakelijk.
  2. Mediteer over de wet: meditatie denken wij misschien aan occulte zaken of New- Age, maar heeft te maken met Gods Woorden indrinken en er mee bezig zijn tussen alle bedrijven door. Dat is in de ene baan wat makkelijker dan de andere, maar het is goed om stil te staan bij een tekst die je leest en het te laten zinken tot je hart en die kennis je eigen maken, zodat het gaat leven voor je. Op het geboortekaartje van Yael stond de tekst “Maak wie u liefhebben onstuitbaar als de opgaande zon”. De hele vakantietijd heb ik zitten kauwen op deze ene tekst. De kracht die ervan uitgaat. Zo ook bij het maken van preken, dan neem ik de bijbelteksten en ik kauw erop en nog een keer, vervolgens leg ik ze weer neer en herkauw opnieuw.

Ik denk dat we in een tijd leven waarin wij Gods Woord ontzettend hard nodig hebben. Teveel hoor ik, en betrap ik mijzelf op het zoeken van de ervaring. De leegloop van kerken, de lauwheid in veel kerken heeft denk ik te maken met een gebrek aan kennis in Gods Woord. Sterk zijn en moedig om datgene te doen waarvoor God ons roept heeft alles te maken met onze relatie met Jezus. Kennen we Hem echt, horen wij zijn stem echt? Willen we ook gehoorzamen? Zijn we gehoorzaam aan Gods Woord met betrekking tot de keuzes die wij maken in ons dagelijks leven en voor de toekomst? “Wees sterk en moedig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de Heer, je God staat je bij.”

 

Bron: http://www.cama-boskoop.nl/

 

 

Recent Videos

298 views - 1 comment
322 views - 0 comments
593 views - 0 comments
289 views - 0 comments